در سال ۱۳۵۵ مرکز دخترانه و پسرانه «تیزهوشان» پایه‌گذاری شد. پس از انقلاب اسلامی، در بازه زمانی سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۶ این مدارس زیر نظر دفتر کودکان استثنایی فعالیت می‌کردند؛ اما در سال ۱۳۶۶ اساسنامه «سمپاد» تصویب شد و مدارس زیرمجموعه آن به‌تدریج در استان‌های کشور گسترش یافتند.

چندی پس از درگذشت مریم میرزاخانی - نابغه ریاضی ساکن آمریکا و از دانش‌آموزان سمپاد - لوگوی این سازمان به شکل گسترده‌ای در فضای مجازی دست به دست شد.

کسی با استعدادیابی مخالف نیست. کسی با پرورش استعدادها مشکلی ندارد. مشکل تغییر بی‌رویه راهکارها بدون درنظر گرفتن زیرساخت‌ها و شکست‌های متوالی است. هزینه همیشه بوده و خواهد بود ولی با اوضاع اقتصادی کنونی، باید نیم‌نگاهی به راندمان هم داشت. اگر یک مدرسه‌ی سمپاد را با یک مدرسه‌ی دولتی مقایسه کنید، مدرسه‌ی سمپادی در ازای هزینه‌ی برابر ، خروجی‌های طلایی‌تری خواهد داشت و این بهینه‌سازی برای کشور لازم است. اما خروجی آن در نهایت کجاست.....