رکود حاکم بر مسابقات هنری دانش‌آموزی در مدارس سمپاد.

 

یک سوال نام اشنا/

ایا دانش اموزی که تمام فکرش پرشکی و مهندسی است به مسابقان فرهنگی هنری و....که در سالهای قبل از کنکور صرفا وقتگیر هستند فکرز می کند؟

چرا در مدارس سمپاد فقط رشته های تجربی و ریاضی دایر شده استمسابقات دانش آموزی مدت‌هاست که تغییر نکرده‌اند  این در حالی است که نیازها وضرورت‌ها در گذر زمان دچار تحول ونوشوندگی شده، چگونه است که زمان و مکان وسایر اقتضائات در همه چیز تاثیر دارد اما در رشته وبرنامه های جاری در مسابقات تاثیر نداشته باشد،

ایا دلیل عدم رغبت دانش اموزان سمپادی در این مسابقات نیست؟

لازم است مسابقات ناظر به نیاز های بومی ومنطقه ای وجنس وسن دانش آموزان باشد، انتظار نیست دانش آموزان دختر در بسیاری از رشته‌ها همانند هم باشند یا رشته های مسابقات مقاطع وحتی پایه یکی باشد وبویژه دانش اموزان در اقلیم وجغرافیای مختلف نسخه واحد مسابقاتی داشته باشند طبعا دانش آموزان کویرنشین با همسالان نوار شمالی، حاشیه  زاگرس ودریای خزر تفاوت دارند .

واقعیت این است که برنامه‌های جاری مربوط به دهه‌های شصت وهفتاد است وبا نیاز های امروز جامعه دانش اموزی تناسب ندارد شاید بهترین کارنامه حوزه پرورشی فعلی تولید بسته برنامه جشنواره ای برای اینده  باشد.این مجال طلایی باید برای حوزه پرورشی بسیار مغتنم باشد تا بدور از هر فرصت سوزی برنامه‌ای را برای آینده ارائه کند ونقشه راه پرورشی را برای سنوات آینده تدوین کند.

 انتظار این است همه مولفه‌های مدیریتی، برنامه‌ای و سخت افزاری در منظومه واحدی قرار گرفته و زمینه  علاقه و ماندگاری دانش آموزان را در کلاس مدرسه فراهم سازد باید برای تبدیل مدرسه از یک فضای سرد ودلگیر به فضای آرام بخش وجذاب وذائقه مند چاره اندیشی کرد  باید همه ظرفیت ها برای تسهیل یاد دهی ویاد گیری رسمی وغیر رسمی  بکار گرفته شود. واقعیت این است که هنر دانش آموزی با کلاس وکتاب ومدرسه قهر است واین بیگانگی هزینه های زیادمادی ومعنوی را بر اموزش وپرورش تحمیل کرده است لازم است برای اشتی دادن هنر دانش اموزان بویژه انچه در قالب مسابقات به ثمر می رسد با کتاب،کلاس  ومدرسه چاره اندیشی شود.

کمبود مربیان متخصص و هنرمند در مدارس سمپاد.

دست اندر کاران پرورشی وفرهنگی  می‌دانند امور تربیتی برای تربیت این استعداد ها نیازمند مربیان متخصص  وهنرمند این رشته‌هاست و شاید یکی از دلایل هدر رفت این منابع در طول سنوات گذشته عدم استفاده از مربیان هنرمند بوده،‌امروز امور تربیتی در حوزه  نمایش در 730 منطقه کشور به عدد انگشتان دست مربی فنی  متناسب با حداقل های نیاز  یک مقطع تحصیلی در جامعه هدف مسابقات دانش اموزی ندارد و مشابه همین برای تربیت، استعداد شناسی و آموزش  درگرایش مسابقاتی  مانند فیلم.

هنوز با وجود قدمت چند ده ساله امور تربیتی برای  حداقل هرمنطقه وشهر مربی آوایی وسرود نیست  ومربیان این رشته  به رغم حساسیت‌های تربیتی  مربی رسمی وسازمانی  نیستند و این در بسیاری از رشته های دیگر فرهنگی وهنری رویه شده است.امروز برخی از مدیران مدارس ما با هزینه گزاف وبه شرط برتری های رقابتی مربی فنی دعوت می کنند که این موضوع با اهداف تربیتی در تعارض است و اگراین وضع در بخش هنرهای دستی وتجسمی  بدتر نباشد بهتر نیست.

به نظر می‌رسد بهترین راه در صورت وجود موانع جذب نیروی آماده به خدمت در رشته‌های هنری  این است که  وزیر محترم این گشایش را ایجادکنند تا از میان برترین‌های رشته‌های هنری  متوسطه دوم که به مرحله کشوری راه پیدا کرده وانتخاب می شوند بدون کنکور ذیل امتیاز نخبگان جذب دانشگاه فرهنگیان شوند تا ضمن جذب برترین‌های کشوری در دانشگاه ویژه تربیت دبیر ومعلم  نیازهای مدارس در حوزه مربیان هنری مدارس در چهار سال آینده  مرتفع شود. این حرکت باعث خواهد شد برای نخبگان کشور که متاسفانه از هیچ ناحیه و نهادی اقدام شایسته‌ای  نشده و نمی شود چاره اندیشی شود.

 راه‌یابی سالیانه صدها هنرمند، فیلم ساز، کارگردان، نویسنده نمایش نامه، داستان نویس، هنرهای دستی و تجسمی و دهها رشته هنری دیگر که توسط داوران حرفه ای و مورد تائید وزارت ارشاد وحوزه هنری کشور برگزیده وممتاز کشوری شناخته می شوند سرمایه کمی نیست که رها می شوند آیا کادرهای هنری اینده را جز از کف مدرسه و در میان رقابت های میلیونی دانش اموزی جای دیگری می توان جست؟

منبع

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1393/06/04/473715

چرا سمپادی ها در مسابقات فرهنگی هنری شرکت نمی کنند؟

چرا سمپادی ها در مسابقات فرهنگی هنری شرکت نمی کنند؟ و در دانشگاه های هنر نفرات برتر سمپادی نیستند.؟

** تبعیض و بی عدالتی در بحث توجه به نخبگان هنری مشهود است.

امروز یکی از مشکلات ما در حوزه نخبگان دانش آموزی همین تبعیض و بی عدالتی در توجه به استعدادها وظرفیت‌های هنری است و شاید همین نگرش باعث شده است خانواده ها وبه تبع دانش آموزان ما به دلیل فضا سازی وجوزدگی به رشته های ریاضی و تجربی رو بیاورند وعلی رغم ذهن و استعداد خدادادی نسبت به  رشته های هنری بی مهر شوند این در حالی است که آثار، پیامدو تاثیرگذاری نخبگان هنری در برایند اجتماعی  به هیچ عنوان با خروجی دیگر رشته‌ها برابر نیست.

امروز این هنرمندان هستند که می‌توانند با خلاقیت‌های هنری خود جریان سازی کرده وافکار عمومی را با فکر، اندیشه وسبک ونگاه خود همراه کنند به دیگر عبارت جریانات اجتماعی  در حوزه‌های سیاسی ومذهبی و... وامدار هنر وهنرمندان هستند  وشاید در هیج جای دنیا مثل کشورما وبویژه در حوزه دانش آموزی به گرایشات هنری کم مهری نشده باشد.

درست تر این است که مدیریت هنرمندان بالقوه  از کف مدرسه آغازوهمسنگ سایر رشته‌های علمی مورد اهتمام باشد و برای آنها همانند دیگرهمگنان هزینه شایسته صورت پذیرد و این شعار برای روشن شدن اذهان خانواده‌‌ها، مدیران، معلمان و خود دانش‌آموزان باور پذیر شود که نخبه نخبه است و این تفکیک و جدا انگاری که سر انجامی جزکم گذاری در حوزه هنری ندارد امری پسندیده نیست. پیداست  دست اندر کاران امر به تصریح آیین نامه نخبگان وتیزهوشان می‌توانند برای سامان دهی مدیریت وهدایت این سرمایه‌های بالقوه تلاش کنند.

تاریخچه سمپاد

تاریخچه

در سال ۱۳۵۵ سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان توسط ایرج برومند و با همکاری کارشناسان آموزشی آمریکایی پایه‌گذاری شد.[۱]

از انقلاب ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۶۶ دو مرکز دخترانه (فرزانگان) و پسرانه (علامه حلّی) به همراه دفتر کودکان استثنایی فعّال بودند، امّا هر لحظه امکان تعطیل شدن این مراکز وجود داشت. آموزگاران این دو مرکز اغلب دانش‌آموزان همین مراکز در دوران قبل از انقلاب ۱۳۵۷ بودند.

ادامه نوشته

کرنای امروز محور تلاش  و الگویی برای فردایی روشن...

مارش جهانی کودکان برای محیط‌زیست

وقتی یک نوجوان 15 ساله سوئدی، پلاکاردی در دست، مقابل پارلمان این کشور ایستاد، کمتر کسی فکر‌ می‌کرد که اقدام او یک نهضت جهانی را به راه اندازد. گرتا تانبرگ در آگوست 2018 فراخوانی را منتشر کرد که از همکلاسی‌هایش دعوت‌ می‌کرد به سیاست‌هایی که منجر به تغییرات اقلیمی و گرم شدن کره زمین شده است، اعتراض کنند.

شگفت اینکه فراخوان او به سرعت با استقبال دانش‌آموزان نه تنها کشورش بلکه سراسر جهان رو به رو شد و جنبش‌هایی نظیر "جمعه‌ها برای آینده" (Fridays for Future) و اعتراض جوانان برای محیط زیست به راه افتاد به طوریکه انعکاس جهانی این اقدام، نزدیک به یک و نیم میلیون کودک و نوجوان را در 15 مارس 2019 به خیابان‌ها کشاند و در آخرین اتفاق در 20 سپتامیر 2019، بیش از 4 میلیون دانش‌آموز از استرالیا گرفته تا افریقا و از ژاپن گرفته تا شیلی، مدرسه را تعطیل کرده و به خیابان آمدند تا وجدان سیاستمداران، صاحبان صنایع و بزرگسالان را نسبت به آنچه از دست رفتن  آینده‌شان در اثر بی توجهی به تغییرات اقلیمی‌ می‌نامیدند، بیدار کنند.

حال فارغ از اینکه این اقدام موثر خواهد بود یا خیر، آنچه بیش از همه در این میان جلب توجه‌ می‌کند، پا به میدان گذاردن کودکان و نوجوانانی است که برای پس گرفتن آینده خود منتظر اجلاس‌های جهانی و سیاست‌های ناکارآمد دولت‌ها نمی‌شوند و با حضور و فعالیت چشم‌گیر، سهم خود را در تعیین معادلات جهانی، طلب‌ می‌کنند. حال باید دید این نسل پر شور در آینده و با ورود به بازار کار و زندگی بزرگسالی، تا چه میزان پتانسیل خود را برای ایجاد تحول در جوامع خویش حفظ خواهند نمود.

امروز نگاه سمپادی ها این است

کرنای امروز محور تلاش  و الگویی برای فردایی روشن...

ایا حاضر هستید از سمپاد برید؟

پاسخ ها

آره...
تنها دلیلی که من الان موندم تو سمپاد اینه که جو مدرسه و سطح فرهنگی خیلی از بچه ها ( نه همه ی بچه ها ) با جاهای دیگه فرق داره.
یعنی همون چیزیه که من دلم میخواد تقریبا . یه عده آدم دو رو برم هستن اینجا که جاهل نیستند و این از همه برای من مهم تره.
یه دلیل دیگه اش هم معلم های خوبشه..
جز اون دیگه هیچی برای موندن تو سمپاد ندارم... با این وضعی که داره پیش میره

...........

من سمپاد رو دوست دارم , حتی با همه معایبی که الان داره , جدا از جو بچه هاش ( که کمرنگ شده ) سمپاد بهم انگیزه میده !
اینکه انگیزه یادگیری داشته باشم , انگیزه پژوهش و ...
نه اینکه جاهای دیگه انگیزه نداشته باشم ولی تو سمپاد انگیزه تقویت میشه و فکر کنم خیلیا اینجوری باشن ...
و برای کسی مثل من انگیزه خیلی مهم تر از نبود معایبه !!!

.........


اگه حس کنم رو وضعیتم تاثیری داره، حتما! :-?

در کل جو سمپاد اون موقعی جالب بود که بیشتر حول و حوش کارای پژوهشی می چرخید؛ بچه ها واس خودشون تو دسته های مختلف فعالیت می کردن و خلاصه استعدادا واقعا پرورش داده می شد. الان فقط از جو پژوهشی سمپاد چندتا کارسوق و سالی یکی دو تا کارگاه علوم و کارگاه هنری مونده که کافی نیس. قبول دارم که از لحاظ درسی سطحش بالاتره و معلما و امکانات آموزشی و اینا کلا خوبن، ولی جو سمپاد داره کنکوری می شه. به شخصه امسال زیاد با خودم درگیر بودم واس هنرستان رفتن یا سمپاد موندن؛ چون این سطح از امکانات آموزشی واقعا به فضای سنگینی که ایجاد می کنن نمی ارزه. از سال سوم که کلن پژوهشا کنار گذاشته می شن و بچه ها می افتن تو یه جو غلیظ کنکوری، مدرسه ـم واس پژوهش بیشتر رو ورودیای جدید هر سال تمرکز می کنه. با این وصف فرق سمپاد با یه مدرسه غیرانتفاعی چیه؟

......

عرضم به حضورتون که اونایی که رتبه ی تک رقمی میارند و به مدرسه ی وابسته به قلم چی می رند ؛ همونایی هستند که 5-6 سال اول رو تو سمپاد گذروندن و معمولا 1-2 سال آخر از سمپاد بیرون رفتند و چون تو راهنمایی باهاشون خیلی خوب کار شد ؛ زمینه ی رتبه ی تک رقمی براشون فراهم شد. البته با این موضوع موافقم که معلمای همین مدرسه ی وابسته به قلم چی بهتر از معلمای مدرسه ی ما هستن.

در مورد جو بچه ها هم این جا اتفاقا جو خوبی داره! فقط تنها بدی که داره اینه که یه سری از بچه ها که به نظر فقط یه سری از بچه ها تیزهوش می آن ، در واقع همونایی هستن که خیلی بیشتر از سایر بچه ها - از جمله خودم - می خونند و فقط میگن ما نمی خونیم.

 

و.......

نخبگان در ايران


     در اين سرمقاله سعي خواهيم داشت تا نگاهي کلي به وضعيت نخبگان در کشور داشته باشيم.متن اين مقاله برداشتي آزاد از نظرات جناب آقاي دکتر شهرام يزداني-مدير مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي و طراح برنامه رسالت مدار استعدادهاي درخشان- است.

"اگر ژن ها به صورت تصادفي تو را در موقعيتي قرار دادند که بتواني يک الگو باشي، سعي کن که باشي." لورن هاتن

ادامه نوشته

درصد رتبه‌های برتر کنکور از دانش‌آموزان مدارس سمپاد هستند

مهاجرانی

تهران (پانا) - رئیس مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان 70درصد رتبه‌های برتر کنکور و بیش از نیمی از دانش آموزان موفق کشور در مسابقات فرهنگی، هنری، پرورشی و ورزشی را از مدارس سمپاد دانست.

 

به گزارش مرکز امور هماهنگی، ارتباطات و حوزه وزارتی آموزش و پرورش، فاطمه مهاجرانی در مراسم تجلیل از برترین‌های دبیرستان تیزهوشان پسرانه متوسطه دوم نکا، گفت: تعداد کل دانش‌آموزان سمپادی درکشور120 هزار نفر است که در 670 مدرسه متوسطه اول و دوم مشغول تحصیل هستند.

افراد دارای ضریب هوشی بالای 125 حدود 2 درصد دانش‌آموزان را تشکیل می‌دهند و میانگین کشوری دانش‌آموزان سمپادی زیر 2 درصد است

ادامه نوشته

تحصیل در مدارس سمپاد نسبت به مدارس غیرانتفاعی رایگان نیست!

تحصیل در مدارس سمپاد نسبت به مدارس غیرانتفاعی رایگان (مقایسه شهریه 3 میلیونی در سمپاد در مقایسه با شهریه‌های 16 تا 30 میلیونی در مدارس غیردولتی) محسوب می‌شود، از این‌رو وقتی سمپاد نباشد، ‌این دانش‌آموزان یا به مدارس غیردولتی خواهند رفت یا به مدارس دولتی که آن هم برنامه‌ای برای آنان ندارد.

چه کسی عنوان کرده تحصیل در این مدارس رایگان است، ساختمان این مدارس را وزارت آموزش و پرورش می‌دهد، معلمان آنها را نیز تامین می‌کند، از این‌رو به هیچ عنوان تحصیل در آنها رایگان نیست؛ چراکه خانواده‌ها برای تحصیل فرزندان‌شان در آنها هزینه نیز پرداخت می‌کنند و از سوی دیگر اغلب این خانواده‌ها از نظر مالی تامین هستند که می‌توانند فرزندان‌شان را به کلاس‌های مختلف بفرستند ولی به هیچ عنوان تحصیل در آنها رایگان نیست، البته برخی خانواده‌ها هم مشکلات جدی پرداخت شهریه سمپاد را دارند.

با این حال به‌طور کلی اینکه دسترسی به امکانات بهتر می‌تواند شرایط بهتری را در قبولی کدرشته محل‌های پرطرفدار ایجاد کند، امری پذیرفته شده محسوب می‌شود اما دلیل نمی‌شود اگر به یک‌سری دانش‌آموزان برچسب تیزهوش با آزمون زده می‌شود، قشر محروم حساب می‌شوند، قطعا این‌گونه نیست و قشر محروم نمی‌تواند برای فرزندش هزینه 10 تا 15 میلیون تومانی انجام دهد و این مسائل همگی شبهه محسوب می‌شود.

آثار مخرب مدارس سمپاد بر دانش‌آموزان

 

آثار مخرب مدارس سمپاد بر دانش‌آموزان

یک عضو هیات علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش با بیان اینکه وجود مدارس سمپاد آثار مخربی برای کسانی دارد که آنجا تحصیل می‌کنند گفت‌: همچنین این مدارس آثار مخربی برای دانش آموزانی دارد که در این مدارس نیستند و مورد مقایسه قرار می‌گیرند و اثر مخرب دیگر آن بر کل نظام آموزشی است.

ادامه نوشته